babanıza sarılın, öpün, koklayın, sadece bugun degil her zaman…gölgesini eksik etmesin rabbim üzerinizden!

Aşağıdaki yazı şimdiye kadar beni en çok etkileyen babaya mektup oldu. Babalar günü değil ama yanındayken arkadaşlarına benim küçük evlat diyen:) ve uzaklarda baba hasreti çektirmeyen büyüğüm aklıma geldiği için paylaşmak istedim.

Bir babalar günü daha geldi…
 
Nerdeyse 15 yıl oldu…batan bir güneş gibi  o kadar sessizce ayrıldın ki hayatımdan…ve yine batan bir güneşi durduramadığım gibi yaşadığım bir gidişti bu..elimden hiçbirşey gelmedi…henüz anlamamıştım ne kadar ağır bir şey olduğunu…çocukmuşum çünki…fakat geçen her  dakika , her saat , her ay ve yıllar çatır çatır belimi kıran ağırlıkları bıraktıkça üzerime  “ah babacığım…!ah şişko adam!nerdesin?” diyerek inledim…kimseye duyuramadığım  sessiz çığlıklarımla seni çağırdım babacığım her yıkılışımda..her yanlızlığımda …kimsesizliğimde…kimsesizlik demek herkeslerin içinde sensizlik demekti..kalmasın kimse ama babası  olmayanların bilmediğim halini hissettim tüm hücrelerimde..…her gelen musibette sığınacak dalımmışsın ,her korkulanda önümdeki aşılmaz duvarımmışsın , her hiçsizligimde en büyük varımmışsın …Ama gel görki babacığım, ağlarım ağlatamam ,dili  yok kalbimin bundan çok bizarım…Artık bende bir babayım babacığım .. …sarıldıkça onlara burnumun direğini titreten torunlarınla ilgili kurduğun hayallerin ..torunlarının yanındaki alacağın hallerin tavırların …oysa nasip olmadi bir  torun bile görmek sana….o güzel gözlerini kısarak gülüşünle ,tombik ellerinin içinde kaybolmalarını ,o güzel kelinin üzerindeki telleri senin yerine taramalarını,bıyıklarını çekmelerini isterdim …olmadı..bilsen  her birinde zaman zaman seni nasıl okuduğumu..her biriyle seni nasıl yazdığımı…bazen senmişsim gibi onlara sarıldığımı…her babalar gününde onların aldıkları her hediyede her babacığım diye sarılmalarında içimde ki fırtınaları bir bilsen babacığım .yıkılıp gitseydim ben , ömrümden sana verseydi rabbim sen olaydın …ama kaderi ilahidir ,boynumuz kıldan ince…rabbim dir mülkün sahibi amenna ve sadakna..ama gel görki yetimim sensiz,garibim  sensiz….güzeller güzeli ter kokan ten kokunu , cebinden çıkardığın o tarakla saçımı taramanı,herkesi  güldüren o hikaye anlatımlarını, o müthiş zekanın göstergesi olan herkesi hayrette bırakan şakalarını ve en önemlisi kimseye kin tutmayan , öfkelenmeyen merhamet ve muhabbet dolu kalbini öyle özledimki…
Evet ,sen  dünyada doyamadığım  ,tanıyamadığım , kıymetini bilemediğim ellerimden kayıp giden en değerli yitiğim oldun. içimdeki ölüm isteğinin kavuşma arzusunun en büyük 3.cü sebebi sensin.

Ey amansız hastalıktan vefat edip şehitlik makamını kazandığını umduğum ,vesileyi hayatım olan babacığım ! senden sonra kimse sana ah  etmedi !senden sonra kimse arkandan intizar etmedi!bıraktıgın mirasa sahip olmak ne mümkün ki!ben sana layık olmasamda senin babam olmandan şeref duydum!
 
Binlerce sana ait keşkeyle yaşadığım bu hayatta yanımda olmanı öyle isterdim…
Bir babalar günü daha geldi …
 
Babası olmayan , babasının kuzusu bir babayım artık…
Seni çok ama çok özledim şişko adam…
 
 
Klişe olarak gelecek belki ama annenizi ve babanızı arayıp söyleyin bence onları ne kadar sevdiğinizi. Eğer içlerinden yanınızda olmayan varsa bir yasin okuyun ruhuna hediye edin, keyifleneceklerdir çok:)

2 thoughts on “babanıza sarılın, öpün, koklayın, sadece bugun degil her zaman…gölgesini eksik etmesin rabbim üzerinizden!

  1. Geri bildirim: Yeniden… – velespıd

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s